Rozpoznanie i leczenie Chlamydii

Rozpoznanie i leczenie Chlamydii
2.9 (57.5%) 8 Głosów

Diagnoza a tym samym leczenie bakterii Chlamydiozy jest przeważnie niemożliwe bowiem chory w większości przypadków nie ma świadomości zakażenia – Chlamydia nie daje żadnych objawów. To, że może tkwić w organizmie w formie uśpionej przez wiele lat nie świadczy o tym, że nie ma niego niekorzystnego wpływu. Wręcz przeciwnie, bakteria ta jest niezwykle niebezpieczna, szczególnie dla kobiet, które mogą stać się z jej powodu bezpłodne i płodów, u których zakażenie może wywołać nieodwracalne zmiany. W dużej części przypadków, na skutek obecności Chlamydii dochodzi także do poronień. 

To właśnie z tego względu wydaje się koniecznym rozpoznawanie choroby w jak najszybszym czasie od zakażenia, kiedy bakteria nie rozprzestrzeni się jeszcze na najważniejsze narządy ciała, krążąc w krwiobiegu.

Diagnoza Chlamydii

Chociaż badania i testy na Chlamydiozę nie są obowiązkowe to zaleca się ich wykonywanie przynajmniej raz w roku a nawet raz na sześć miesięcy, w przypadku niezwykle bujnego życia seksualnego.
Samo badanie na obecność wirusa nie jest zbyt inwazyjne i polega na pobraniu krwi bądź wymazu z zainfekowanego miejsca (najczęściej jest to srom, szyjka macicy i cewka moczowa); może być za to nieco kosztowne i trudne do wykonania bowiem nie wszystkie laboratoria wykonują tego rodzaju badania. W przypadku testów z krwi oznacza się immunoglobiny IgM oraz IgG.
Oczywiście oprócz testów, lekarz ginekolog czy wenerolog posiłkuje się także wywiadem oraz obserwacją zainfekowanych miejsc u pacjenta, o ile występują jakiekolwiek objawy zakażenia.

Rodzaje badań diagnozujących Chlamydię

Istnieje co najmniej pięć metod, którymi posługują się współcześni medycy w celu wykrycia bakterii Chlamydia trachomatis. Najczęściej dokonuje się badań polegających na hodowli komórkowej – to jednak wykazuje tylko 80% trafności diagnozy bowiem w czasie transportu bardzo często dochodzi do obumarcia komórek. Podobną skuteczność mają badania polegające na obserwacji pod mikroskopem, które wykonywane są metodą immunofluorescencji bezpośredniej. Dosyć dobrą wykrywalnością tego rodzaju bakterii charakteryzuje się badania przy pomocy spektrofotometru, wykonywane metodą immunoenzymatyczną – ich czułość wynosi średnio 90%.
Najlepszą czułością, bo aż w 98% wykazują się jednak badania oparte na metodach do wykrywania DNA – w tym celu pobiera się wymazy specjalną szczoteczką z szyjki macicy bądź bada się próbki moczu.
Diagnozę można przeprowadzić także bezpośrednio w gabinecie lekarskim za pomocą testów płytkowych wykrywających bakterie Chlamydii. Trzeba jednak zaznaczyć, że rozpoznanie choroby wenerycznej przy wykorzystaniu tej metody obarczone jest wysokim ryzykiem nieścisłości danych i pomyłki.

Leczenie Chlamydiozy

Na wstępie trzeba jasno podkreślić, że żadnej choroby wenerycznej a tym bardziej Chlamydiozy, której następstwem są tak groźne powikłania nie powinno leczyć się samodzielnie. O tym jak leczyć Chlamydię powinien zadecydować lekarz prowadzący, który ustali właściwą terapię biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonych badań czy obserwację objawów.
Najczęściej pacjenci poddawani są terapii antybiotykami; schorzenie to nie wymaga hospitalizacji, chyba, że do zakażenia dojdzie u kobiety ciężarnej i zagrożony jest płód.
Leki, które są najczęściej stosowane w przypadku leczenia tej choroby pochodzą z grupy erytromycyny oraz azytromycyny a efektem ich przyjmowania jest całkowite wyleczenie.
Trzeba pamiętać, że skuteczne leczenie to takie, któremu poddają się pary współżyjące ze sobą – tylko terapia obojga partnerów pozwoli uniknąć ponownego zakażenia.
Warto także zauważyć, że po skończonej antybiotykoterapii należy ponownie wykonać test na Chlamydię w celu sprawdzenia jej skuteczności.

3 odpowiedzi do artykułu “Rozpoznanie i leczenie Chlamydii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *